Profilaktyka półpaśca. Jakie są objawy półpaśca?

5 (100%) 4 votes

Półpasiec to choroba zakaźna, spowodowana przez wirusa Varicella-Zoster (VZV), znanego jako wirus ospy wietrznej i półpaśca. Chorują na nią osoby, które w przeszłości przebyły ospę wietrzną, a wirus umieścił się w korzeniach nerwowych, gdzie bytował nie dając żadnych objawów. Pod wpływem spadku odporności uaktywnił się, prowadząc do rozwoju półpaśca.

Półpasiec – podstawowe informacje

Objawy półpaśca są dość charakterystyczne, chorobę łatwo rozpoznać na ich podstawie. Typowo występuje wysypka z pęcherzykami umiejscowiona w obszarze skóry unerwianym przez zajęty korzeń nerwowy, czyli w tak zwanym dermatomie. Jest ona swędząca, bolesna, a jej pojawienie się jest często poprzedzone o 3-4 dni objawami zwiastunowymi. Do objawów zwiastunowych należy ból w obszarze zajętego dermatomu, zaburzenia czucia, mrowienie. Niekiedy dochodzą do nich również objawy ogólne, takie jak gorączka, bóle głowy, światłowstręt, czy osłabienie. Najczęstsza lokalizacja półpaśca to mięśnie międzyżebrowe, a więc wysypka pojawia się w okolicach pasa i typowo nie przekracza linii pośrodkowej ciała, skąd wzięła swój początek nazwa choroby (“pół-pasiec”). Zmiany skórne ustępują po 2-4 tygodniach, często z pozostawieniem blizn i przebarwień.

Półpasiec - Herpes Zoster (Shingles)
Półpasiec – Herpes Zoster (Shingles)

Choroba ta najczęściej dotyka osoby starsze, a także cierpiące na schorzenia autoimmunologiczne, nowotwory złośliwe, osoby po przeszczepach czy zakażone wirusem HIV. Wiąże się to z zaburzeniami funkcjonowania układu immunologicznego u tych osób, a tym samym ze spadkiem odporności. Do wystąpienia choroby konieczne jest zakażenie wirusem VZV i przebycie ospy wietrznej w przeszłości. Ważne jest również, aby mieć świadomość, że półpasiec to choroba zakaźna, a więc łatwo można się zarazić wirusem od osoby w aktywnej fazie choroby. Należy również mieć na uwadze fakt, że nie jest to schorzenie pozbawione powikłań. Może bowiem prowadzić do neuralgii, czyli utrwalonego bólu w obrębie zajmowanego dermatomu, który może być bardzo silny i utrudniać normalne funkcjonowanie. Jeżeli wirus zajmie nerwy czaszkowe, może doprowadzić do upośledzenia wzroku lub słuchu.

Półpasiec – profilaktyka

Profilaktyka jest niezwykle istotna, gdyż leczenie półpaśca nie jest wcale łatwe. Można podawać leki przeciwwirusowe, takie jak acyklowir, ale one jedynie skracają czas utrzymywania się objawów i ich nasilenie, nie wpływają natomiast na ryzyko wystąpienia powikłań. Dodatkowo siła ich działania zależy od momentu pierwszego podania – jeżeli leczenie rozpoczęto na dłuższy czas od pojawienia się objawów skórnych, może okazać się zupełnie nieskuteczne. Oprócz leków przeciwwirusowych, stosuje się również miejscowe maści i okłady, aby załagodzić ból i świąd.

Aby uniknąć półpaśca, najważniejszym jest unikanie zakażenia wirusem VZV. Źródłem zakażenia jest osoba chorująca na ospę wietrzną lub półpasiec. W przypadku ospy, zakaźność jest znacznie większa. Chory na półpasiec może zarażać tylko w fazie pęcherzykowej wysypki. Aby zmniejszyć ryzyko dla otoczenia, powinno się zakrywać zmienione chorobowo miejsca ubraniem, czy przewiewnym opatrunkiem, co znacznie zmniejsza ryzyko przeniesienia choroby. Wirus VZV jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży i osób starszych, najlepiej więc odizolować je od chorego w fazie zakaźnej choroby.

Uniknąć zakażenia wirusem VZV można również poprzez szczepienia. Szczepionkę można przyjąć od 9. miesiąca życia bez górnej granicy wiekowej. Składa się ona z dwóch dawek i jest dostępna dla osób, które nie chorowały wcześniej na ospę. Istnieje również szczepionka dla osób, które już przebyły ospę, chroniąca przed rozwojem półpaśca, ale jest to opcja na razie niedostępna w Polsce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *